{"id":57,"date":"2007-11-24T09:49:16","date_gmt":"2007-11-24T08:49:16","guid":{"rendered":"https:\/\/downunder.schwirtz.eu\/2007\/11\/24\/coober-pedy\/"},"modified":"2007-11-24T09:49:16","modified_gmt":"2007-11-24T08:49:16","slug":"coober-pedy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/downunder.schwirtz.eu\/?p=57","title":{"rendered":"Coober Pedy"},"content":{"rendered":"<p align=\"justify\">We zijn om zeven uur opgestaan en hebben rustig gedoucht en ontbeten. De temperatuur was afgelopen nacht aangenaam, ongeveer vierentwintig graden en dat zonder airco. Er zit alleen een molentje aan het plafond en dat is genoeg. Dat komt omdat het hotel is uitgehouwen en we dus in de rots zitten. Om negen uur stond de auto voor de deur die ons ophaalde voor een tour door Coober Pedy en de omgeving. Als je vanaf het hotel rondkijkt zie je een paar huizen en caravans en meer niet. Ga je rijden en je weet de weg dan blijkt dat er heel veel mensen wonen in huizen die of gewoon uit de rotsen zijn gehakt of het is een oude opaalmijn en daar wonen ze nu in. In het dorp mag niet meer gemijnd worden, maar in de omgeving zijn duizenden mijnen en mijntjes. De kleinste vergunning is voor een terrein van vijftien bij vijftien meter en kost honderd vijftig dollar, je mag dan een jaar lang graven en doen. De grootste stek die je kunt claimen is vijftig bij vijftig meter, groter kan niet. Je claimt voor een jaar en kan dat verlengen. Ze graven gewoon een gat van vijfentwintig meter diep en gaan dan zijwaarts tot ze een bepaalde laag grond vinden. Die volgen ze tot het diepste punt en vijf meter daar vandaan moet opaal zitten. Het is enorm stoffig, gortdroog en snikheet. Het is vandaag zevenendertig graden, dus erg heet. Onderweg zie je nogal wat grote hagedissen die midden op de weg of in de berm in de zon zitten. Dat doen ze elke morgen volgens onze gids. Hij heeft er nog een van de weg gepakt en een stuk verder er uit gezet op het zand. Dat was vlak bij de Aboriginal wijk en die pakken het beest bij de staart, slaan de kop tegen een steen en maken hem klaar om op te eten en dat vond de gids een beetje zielig. We zijn in een mijn geweest en daar heeft Piet een koperen stang in elke hand gehouden en als je gaat lopen draaien die zich zonder dat je er iets aan kunt doen. Dat is een aanwijzing waar de grondlaag zit die wijst op opaal. Leuk om te doen want als de gids het voor doet denk je dat hij de stangen zelf beweegt. Het is levensgevaarlijk om hier rond te lopen, zeker hardlopen en achteruitlopen is gevaarlijk. Er staan hier anderhalf miljoen van die heuveltjes dus zitten er net zoveel gaten van ongeveer vijftig centimeter doorsnee en vijfentwintig meter diep. Uitstekende manier om van lastige kennissen af te komen volgens de gids. Er wonen in heel Coober Pedy ongeveer vierduizend mensen en de verhouding mannen vrouwen is vier op een. Verder leven er in de Aboriginal wijk ongeveer vierhonderd Aboriginals. Totaal leven hier negenenveertig nationaliteiten en worden er op school meer dan zeven talen gesproken. Er waren eerst vijftig nationaliteiten maar de enige Eskimo is vorig jaar overleden volgens de gids. Verder zijn hier nogal wat films deels opgenomen en daar zie je veel resten van overal. Ruimteschepen en andere attributen en decorstukken vind je hier en daar. Iemand verzamelt ze op zijn terrein, zet er een bord museum bij en zodra je een foto maakt staan ze klaar met opaal voor bijna niets. Maar het is erg indrukwekkend om te zien. Het is hier erg kaal en er gebeurd hier verder niets dan het zoeken naar opaal maar dat zie je eigenlijk niet.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>We zijn om zeven uur opgestaan en hebben rustig gedoucht en ontbeten. De temperatuur was afgelopen nacht aangenaam, ongeveer vierentwintig graden en dat zonder airco. Er zit alleen een molentje aan het plafond en dat is genoeg. Dat komt omdat het hotel is uitgehouwen en we dus in de rots zitten. Om negen uur stond [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,5],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/downunder.schwirtz.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/57"}],"collection":[{"href":"https:\/\/downunder.schwirtz.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/downunder.schwirtz.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/downunder.schwirtz.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/downunder.schwirtz.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=57"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/downunder.schwirtz.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/57\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/downunder.schwirtz.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=57"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/downunder.schwirtz.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=57"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/downunder.schwirtz.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=57"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}